هندسه دلها

 

كتاب هندسه ام عاشق شما شده بود

كه با قضيه چشم تو آشنا شده بود

چگونه نقطه ـ كه از خود نه طول داشت  نه عرض ـ

دليل بودن خط‌ها و قوسها شده بود

مساحتي كه به خط كش حساب مي كرديم

در آن چگونه همه كائنات جا شده بود

فضاي لايتناهي مقابل چه كسي

دچار حالت تسليم و انحنا شده بود

پسر به خانه مي آمد كه ديد بادبادك

بدون نخ وسط آسمان رها شده بود

پدر بزرگ دلش جرم بود و ماده بود

ولي به سرعت نور از تنش جدا شده بود

كتاب هندسه افتاد و صفحه اي آمد

كه ميل منحني دل سوي خدا شده بود

شعر از علی رضا دهقانیان